Campbell River

'wildlife'

's Morgens wakker worden met zicht op de Stille Oceaan. Er zijn slechtere dingen om de dag te beginnen. We ontbeten in alle rust op het terras terwijl op de oceaan 2 boten een paar 100 boomstammen meetrokken en 2 American Eagles de beginnende activiteiten op de oceaan aanschouwden.  Rond 10u vertrokken we naar de haven want we hadden een 7 uur lange walvissen tour geboekt bij Campbell River Whale Watching & Adventure Tours. We zaten met 12 in een zodiac, kregen een wind- en waterdichte uitrusting en Jack, de eigenaar, was vandaag uitzonderlijk onze gids. Het overige gezelschap bestond uit een familie uit Utrecht en één uit Kontich. Hoofdzakelijk Nederlandstalige communicatie dus.
We vaarden in de inlets tussen de vele eilanden en zagen al gauw een American Eagle en een zeeleeuw.
Het fenomeen van het elkaar tegenkomend water in de verschillende inlets tussen de eilanden was tevens boeiend om te zien. We vaarden op prachtige plaatsen vol rust en stilte. We zagen 10-tallen American Eagles in bomen en op nesten zitten. Zeeleeuwen nestelden zich op de warme rotsen en verschillende vogelsoorten zorgden voor de actie in de lucht. We werden gevolgd door een groep pacific dolfijnen die speelden in de golven van de zodiac. We lunchten op een idyllische plaats op het terras van een lodge en zagen enkele veel te luxueuze buitenverblijven met jachten van superrijke industriëlen die op deze prachtige plek rust zoeken. In de namiddag spotten we vele zeehonden en een 20-tal walvissen (bultruggen). Juist de orka's kregen we niet te zien. Deze zaten 80 km verder en de stroming van het water was niet in ons voordeel om daarheen te varen.
Deze schitterende dag sloten we af in restaurant Dockside Fish & Chips waar we heerlijke gegrilde zalm, heilbot en red snapper aten.

good morning

houttransport

American Eagle

zeeleeuw

pacific dolfins

jacht van Dennis Washington

humpback whales

Vancouver - Campbell River (Vancouver Island)

'de Grote Oceaan'

met een fastfood ontbijt van Tim Hortons achter de kiezen, vertrokken we deze morgen naar de Horseshoe Bay Terminal waar we de ferry namen naar Vancouver Island. We hadden op voorhand gereserveerd, dus mochten we de lange rij wachtenden gelukkig voorbijrijden. We vaarden 1.40u alvorens het eiland, en meer bepaald het stadje Nanaimo, te bereiken.
Vancouver Island is bijna 2 keer zo groot als België en er wonen amper 750.000 mensen. De meesten wonen in het Zuiden rond Victoria, de hoofdstad van British Columbia. Op Vancouver Island zouden meer dan 12.000 zwarte beren leven, en dat is de grootste concentratie in Noord-Amerika. Daarnaast zijn er ook meer poema's dan waar ook en trekken er jaarlijks rond het eiland vele walvissen richting Alaska. We reden langs de oceaan noordwaarts naar Campbell River, onze eerste verblijfplaats op het eiland. We stopten onderweg bij Fanny Bay, waar je verse oesters kan kopen. We kwamen uiteindelijk aan bij het Above Tide Motel waar we vanop het terras kijken op een inlet van de Stille of Grote Oceaan.
Het uitzicht is fenomenaal en vanaf 21u passeren er cruiseschepen op weg naar Vancouver of Alaska.
We gingen Thais eten in een klein restaurantje en kochten in de supermarkt ontbijt voor morgen.
's Avonds volgden we vanop ons terras een American Eagle die een vis aan het verorberen was en zagen we 3 zeehonden voorbij zwemmen. Wat kan de natuur toch mooi zijn.
Morgen gaan we een ganse dag de zee op om er nog meer schoonheid te bekijken.

Vancouver

American Eagle

zeehonden

uitzicht van ons terras

Vancouver

'scharters'

Deze morgen hebben we eerst gefacetimed met het thuisfront. Oma Rosette en Opa Marc bevestigden ons de berichten over de aanhoudende warmte in België. Wat later vertrokken we te voet voor een rustige dag in Vancouver. We liepen van Robson Street naar downtown. Deze grote winkelstraat nodigt uit om om fraaie dingen te kopen. Maar als reiziger zijn de mogelijkheden heel beperkt. Misschien maar goed.
We zetten de weg verder naar Gastown. Deze populaire wijk is het oudste gedeelte van de stad. Eind 19de eeuw vestigde zich hier Gassy Jack. Hij opende een saloon voor de dorstige goudzoekers van de Caroboo Mountains en liet dit saloon bouwen door timmerlui in ruil voor whiskey. Zijn standbeeld siert het pleintje in de wijk. In Water Street is de Gastown steam clock te zien. Deze klok produceert stoom en geeft elk uur een waar concert. Vervolgens liepen we door naar Chinatown. Deze oude wijk is de op 2 na grootste Chinese gemeenschap van Noord-Amerika. De Chinezen kwamen er tijdens de goldrush en voor de bouw van de spoorweg. De Aziatische gemeenschap vormt 1/3 van de bevolking van Vancouver. 90% is afkomstig uit China. Naast Chinatown ligt de wijk Downtown Eastside, de wijk rond East Hastings Street. Deze buurt kan je beter vermijden. Er lopen heel veel daklozen (scharters volgens Ilé) en drugsverslaafden. We kruisten de straat en waren live getuige van een op straat liggende man die van enkele andere verslaafden een spuit kreeg toegediend. Het waren schrijnende toestanden. Jonge mensen compleet verwaarloosd, liggend tegen een muur, volledig weg van de wereld. We aten 's middags veel te veel voor €7 per persoon bij Gain Wah in Chinatown en slenterden vervolgens door de stad. We gingen binnen in een pas geopende cannabiswinkel, terwijl Ferre en Ilé buiten bleven wachten, en aanschouwden de aanpak van de Canadese overheid omtrent de legalisatie van weed. Uiteindelijk belandden we op een terras dichtbij het hotel. De zon was ondertussen terug van de partij. We gingen 's avonds voor het eerst heerlijke sushi eten.

Gastown steam clock

Gassy Jack

Chinatown

Gain Wah

 

Vancouver

'careful on left'

De lucht kleurde grijs deze morgen. We zouden vandaag Vancouver verkennen per fiets. We gingen fietsen huren bij English Bay Bike Rentals, op 3 min wandelen van het hotel. Rond 9.20u zaten we op de fiets om eerst Stanley Park te verkennen. Het park is 350 hectare groot en is een van de grootste stadsparken ter wereld. Het ligt in het noorden van de stad en er zijn oude bossen, stranden, wandel- en fietspaden. Het is er fantastisch om te fietsen. De hele stad is trouwens fantastisch. We hebben nog maar zelden zo'n mooie stad gezien. Vol mooie huizen, prachtige appartementen, heel veel parken, zeer kindvriendelijk, stijlvol ook, omgeven met water vol met jachten, taxiboten en bewoond door vriendelijke, sportieve Canadezen. Tot vandaag stond San Francisco op nummer 1, maar eerlijkheid gebied me te zeggen dat Vancouver het complete plaatje invult.
We zagen op de vijver, Lost Lagoon, in het park een American Eagle rusten op drijfhout en bij Coal Harbour was het een voortdurend landen en opstijgen van watervliegtuigen. We stopten regelmatig onderweg, oa bij de beroemde Totem Poles en dit terwijl de zon de grijze wolken verdreef. We fietsten verder over de brug naar Granville Island, een schiereiland dat het culturele hart van de stad vormt. De grootste levensmiddelenmarkten ter wereld bevinden er zich naast vele restaurants, ateliers, galerijen, etc... maar ook enkele industriële bedrijven. We aten er tussen de vele eetkraampjes en reden vervolgens via het Vancouver Olympic Village, waar we even uitrustten op het terras van Tap & Barrel, naar het hippe Yaletown om uiteindelijk aan te komen bij Canada Place.
Canada Place is een pier met een dak van wit tentdoek. Het was het Canadees paviljoen van de Expo 86. Er lagen enkele cruiseschepen waaronder één van de drie cruiseschepen van Disney. We eindigden de rit uiteindelijk tegen 17.30u terug aan ons hotel.
We gingen ons verfrissen en brachten daarna de fietsen terug. We gingen goedkoop maar heerlijk eten in het piepkleine Chinese restaurant Legendary Noodle en sloten de avond af op het strand bij de ondergaande zon.

Nog dit. Recentelijk werd in Canada de legalisatie van het gebruik van marihuana goedgekeurd. Dit is duidelijk te merken en vooral te ruiken. Er wordt hier nogal wat afgeblowd. De weedaandelen op de beurs hebben dus nog wel wat groeipotentieel.

American Eagle

Totem Poles in Stanley Park

Granville Island

Stadstuintjes

Watervliegtuigen

Kelowna - Vancouver

'Rambo, first blood'

Na een goede nachtrust en een typisch hotel ontbijt van pancakes, muffins, bagels, ... verlieten we Kelowna. We maakten snelheid en kilometers op de snelweg naar Vancouver en stopten bij het plaatsje Hope na iets meer dan 2u rijden. Hope is een heel klein stadje, geflankeerd door bergen, waar in 1982 de eerste Rambo film, met Sylvester Stallone, werd opgenomen. We gingen er naar het Visitor Centre en kregen een map met de plaatsen waar toen diverse scenes werden vastgelegd. De meeste gebouwen werden voor de film speciaal opgetrokken en achteraf terug afgebroken. Het benzinestation en de spoorweg konden we wel nog zien. Daarna gingen we langs bij Mcdonalds om vervolgens nog 1uur te rijden tot in Vancouver. Onderweg reden we langs de afrit naar Amerikaans grondgebied en in de stad kwamen we in een 40 min lange file terecht. Een niet gereglementeerd manoeuvre bracht ons uiteindelijk bij het Sylvia Hotel, gelegen aan de English Bay. De kamer is vrij groot met zicht op de baai. Er heerst een aangename sfeer in deze grootstad. Er wordt veel gefietst en van het strand wordt bij een temperatuur van 30°C gretig gebruik gemaakt. We wandelden een 3-tal km naar downtown waar Katrien haar 5 jaar oude iPhone (destijds gekocht in Washington DC) verving door een nieuwer exemplaar. We gingen eten in een Perzisch restaurant en zagen dat om 23u het strand volledig werd leeggemaakt (ook van daklozen) door de politie.

Hope

Vancouver

stadstuintjes